Sengera 1

Ursynów zaprojektowano w całości, zanim postawiono pierwszy blok. Konkurs rozstrzygnięto w 1971 roku, budowa ruszyła w 1975, a pierwsi mieszkańcy wprowadzili się 8 stycznia 1977. Architekci — Andrzej Szkopa, Jerzy Szczepanik-Dzikowski i dołączający do nich Marek Budzyński — wzorowali się na duńskich osiedlach: różne wysokości budynków, przewiązki, zieleń wpleciona między bloki. Do dziś to jedna z najlepiej ocenianych dzielnic mieszkaniowych zbudowanych w tamtej epoce.

Ta inwestycja jest kameralna — kilkadziesiąt mieszkań, od kawalerki po cztery pokoje — i wchodzi w tkankę, która jest już gotowa. Nie trzeba czekać na szkołę, przychodnię ani sklep; są od lat, razem z drzewami, których nowe osiedla dorabiają się przez dekadę.

Metro pierwszej linii, otwarte w kwietniu 1995 roku, przecina Ursynów na całej długości i to ono ustawia tu ceny: im bliżej stacji, tym drożej, i różnica bywa większa niż różnica w standardzie wykończenia.

Czego dopilnować: przy niewielkim budynku warto policzyć miejsca postojowe w stosunku do liczby mieszkań i sprawdzić, co stoi bezpośrednio wokół — inwestycje uzupełniające bywają wciśnięte między istniejącą zabudowę ciaśniej, niż widać na wizualizacji.

Pełna nazwa ulicy brzmi Mariana Sengera „Cichego". Senger był harcerzem Szarych Szeregów, uczestnikiem akcji pod Arsenałem, i zmarł od ran w 1943 roku, w wieku dwudziestu jeden lat. Natolin rozdał takie patronaty całej okolicy i to jeden z tych adresów, w których warszawska historia siedzi w samej nazwie skrzynki pocztowej.

Budynek jest kameralny: pięćdziesiąt sześć mieszkań, od dwudziestu sześciu do stu dwudziestu metrów, w układach od jednego do sześciu pokoi, przy ośmiu kondygnacjach ponad parterem. Uwagę zwraca podziemie: aż cztery poziomy garażu, co przy tej liczbie lokali jest rzadkością i oznacza, że miejsca postojowego się tu szuka w cenniku, a nie na ulicy. Termin oddania to pierwszy kwartał 2027 roku.

Czego nie widać na wizualizacjach: to jest ta część Ursynowa, w której komunikacja działa. Stacja metra Natolin jest w zasięgu spaceru, a Las Kabacki kilka przystanków dalej, i te dwie rzeczy tłumaczą poziom cen bardziej niż cokolwiek w folderze. Kameralność ma za to drugą stronę: pięćdziesiąt sześć mieszkań to mała wspólnota, w której koszty utrzymania części wspólnych, w tym czterech poziomów garażu, rozkładają się na niewielu.

Ceny i wolne mieszkania są w tabeli niżej, prosto z cennika dewelopera.